Annoying ~Noia

Annoying

He is writing stories.
She is fiddling with his sleeves.

He is trying to think.
She asks him all sorts of questions and
She gives the answers by herself.

He’s got ideas.
She’s got no long term goal, looking for brief thrills.
He lives.
She is irritated because her caprice is not taken seriously.

He is quiet.
She insists.

He is quiet.
She pretends to be hysterical.

His footsteps, curt as swear words, echoing
on the stairwell,
Reply in his stead.

Noia

Lui scrive racconti.
Lei sta giocando con le sue maniche.

Lui sta cercando di pensare.
Lei pone ogni domanda possibile
e ha ogni risposta possibile.

Lui ha delle idee.
Lei non ha uno scopo preciso,
vuole solo brevi accontentamenti.
Lui vive.
Lei è irretata perché il suo capriccio non va preso seriamente.

Lui tace.
Lei insiste.

Lui tace.
Lei fa finta di essere isterica.

Al suo posto rispondono i suoi passi corti
come parolacce, mentre lui si allontana dall' appartamento.


Здодевно

Тој пишува раскази.
Таа му ги откопчува ракавите.

Тој се обидува да мисли.
Таа му ги поставува сите можни прашања
и самата си ги дава сите можни одговори.

Тој има идеи.
Таа нема цел, бара кратки задоволства.
Тој живее.
Таа се лути што не го разбираат нејзиниот каприц.

Тој молчи.
Таа инсистира.

Тој молчи.
Таа глуми хистерија.

Место него одговараат неговите чекори
Отсечни како пцовки надолу по скалите.

(I apologise for the mistakes in the English and the Italian translation of my poem)